خرت بچند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
خرت بچند. [ خ َ رَ ب ِ چ َ ] (جمله ٔ استفهامی ) ترا که پرسیده ؟ این کلام را در محلی گویند که شخصی فرومایه پیش از آنکه چیزی از او پرسند در سخن دیگران دخل کند و تصرف نماید. (آنندراج ) : عزت در این چمن اثر آدمیت است هرگز کسی نگفت بزاهد خرت بچند. اثر (از آنندراج ).