حکیم نزاری | غزلیات | شماره ۸۴۲

ز عمرم چه حاصل چو یاری ندارم بمردم ز غم غم گساری ندارم به جز مغز پالودن و فکر کردن به دنیا دگر هیچ کاری ندارم ز من نیست بی‌کارتر در جهان کس که با هیچ کس کار و باری ندارم دلی پای بند غم عشق دارم دریغا که آسان گذاری ندارم به پای جلادت پناهی نیابم به دست ارادت نگاری ندارم ز کرد و کیایی و مال و منالی جز امیدی و انتظاری ندارم چه محصول چون در حصول مرادی به وصل از میانی کناری ندارم نهادم دل خویش بر نامرادی چو بر وصل و هجر اقتداری ندارم به پیران سر آشفتگی نیست لایق ولی چون کنم اختیاری ندارم همین باز می‌گو نزاری به زاری ز عمرم چه حاصل چو یاری ندارم