حضاج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حضاج . [ ح ِ ] (ع اِ) مشک نهاده به تکیه ٔ چیزی . (منتهی الارب ). خیک بزرگ .
حضاج . [ ح ُ ] (ع ص ) مرد خمیده پشت برآمده شکم . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حضاج . [ ح ِ ] (ع اِ) مشک نهاده به تکیه ٔ چیزی . (منتهی الارب ). خیک بزرگ .
حضاج . [ ح ُ ] (ع ص ) مرد خمیده پشت برآمده شکم . (منتهی الارب ).