حسین حلبی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
حسین حلبی . [ ح ُ س َ ن ِح َ ل َ ] (اِخ ) ابن حبیب ملقب به بدرالدین . درگذشته ٔ٧٧٩ هَ . ق . او راست : فصول الربیع. (کشف الظنون ).
حسین حلبی . [ ح ُ س َ ن ِ ح َ ل َ ] (اِخ ) ابن عمربن حسن بن عمربن حبیب حلبی ملقب به شرف الدین در جمادی دوم ٧١٢ هَ . ق . / ١٣١٢ م . متولد و در حلب ٧٧٧ هَ . ق . / ١٣٧٦ م . درگذشت . او راست : «الفهرست » و «المشیخة». (معجم المؤلفین از شذرات الذهب ج ٦ ص ٣٥١).
حسین حلبی . [ ح ُ س َ ن ِ ح َ ل َ ] (اِخ ) ابن سلیمان طائی . رجوع به حسین طائی و حسین دوانجی شود.