حسین حلاج

حسین حلاج . [ ح ُ س َ ن ِ ح َل ْ لا ] (اِخ ) ابن منصور یا ابومغیث فارسی بیضاوی بغدادی صوفی که در بغداد در ٢٦ ذی قعده ٢٥٩ هَ . ق . / ٩٢٢ م . بدار کشیده شد. کتابها از وی باقی است . رجوع به حلاج در همین لغت نامه و تنبیه واشراف مسعودی ص ٣٨٧ و فهرست ابن الندیم ص ١٩٠ و تاریخ بغداد ج ٨ ص ١١٢ و روضات ص ٢٢٦ و ابن خلکان ج ١ ص ١٨٣ و منتظم ابن جوزی ج ٦ ص ١٦٠ و بدایه ٔ ابن کثیر ج ١١ ص ١٣٢ و لسان المیزان ج ٢ ص ٣١٤ و هدیة العارفین ج ١ ص ٣٠٢ و ابوالغداء ج ٢ ص ٧٥ و شذرات ج ٢ ص ٢٥٣ و مرآت الجنان ج ٢ ص ٢٥٣ و منهج المقال ص ١١٧ و تنقیح المقال ج ١ ص ٣٤٦ و مقدمه ٔ ماسنیون بر دیوانش و تاریخ الخلفاء ص ٢٥٣ شود.