جباء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جباء. [ ج َب ْ با ] (ع اِ) سر شاخ گاو. ◄ (اِ، ص ) زن پست سرین . ◄ زن پست سینه و پست پستان . ◄ زن باریک ران . ◄ ناقة جباء؛ ناقه ٔ کوهان بریده . (منتهی الارب ).
جباء. [ ج ُب ْ با ] (ع ص، اِ) بددل . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء). ◄ نوعی از تیر. (منتهی الارب ) (برهان ) (آنندراج ). ◄ زن مکروه منظر. (منتهی الارب ) (آنندراج ).