جان افشان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
جان افشان . [ اَ ] (نف مرکب ) جان فداکننده . آنکه جان را در راه کسی یا چیزی بدهد : جان بیگانه ستاند ملک الموت بزجر زجر حاجت نبود عاشق جان افشان را. سعدی . ◄ افشاننده ٔ جان . ریزنده ٔ جان . جان بخش : ای تماشاگاه جانها طرف لاله ستان تو مطلع خورشید زیر زلف جان افشان تو. خاقانی .