جان افشاندن

جان افشاندن . [ اَ دَ ](مص مرکب ) مردن . (بهار عجم ). جان دادن : اهل بایستی که جان افشاندمی دامن از اهل جهان افشاندمی . خاقانی . همچو شمعم یک نفس باقیست بی دیدار تو چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع. حافظ. رجوع به جان افشانی شود.