جان افزای

جان افزای . [ اَ ] (نف مرکب )جان افزاینده . جان فزا. جان افزا. جانبخش : دوش میخورد می بیاد رخش باده ای چون وصال جان افزای . اشرفی سمرقندی . آنچه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار جرعه ای بود از زلال جام جان افزای تو. حافظ. رجوع بجان افزا و جان فزا شود.