تنود

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تنود. [ ت َ ن َوْ وُ ] (ع مص ) جنبیدن شاخ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). تحرک شاخه . (از اقرب الموارد).