تنودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تنودن . [ ت َ دَ ] (مص ) بمعنی تنیدن و کشیدن باشد. (برهان ) (انجمن آرا) (آنندراج ) (فرهنگ رشیدی ) (فرهنگ جهانگیری ). تنیدن و کشیدن و پیچیدن . (ناظم الاطباء) : اگر نخواهی کآئی به محشر آلوده ز جهل جان و ز بد دل ببایدت پالود ترا چگونه بساود هگرز پاکی و علم که جان و دلْت جز از جهل و فعل بد نتنود ؟ ناصرخسرو (دیوان ص ٩١).