تمورامات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمورامات . [ ؟ ] (اِخ ) زن ادادنیراری سوم پادشاه آسور که در سال ٨١٠ ق .م . به ماد لشکر کشید. تمورامات را شاهزاده خانم بابلی گفته اند و بعضی تصور می کنند که شاید سمیرامیس ملکه ٔ داستانی آسور همین زن بوده است . (از ایران باستان ج ١ صص ١٦٩-١٧٠).