تمور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تمور. [ ت َ م َوْ وُ ] (ع مص ) آمدن و رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ریختن پشم ستور. (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ به چپ و راست رفتن موی و پشم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ ناویدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).
تمور. [ ت ُ ] (ع اِ) ج ِ تمر. (از منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به تمر شود.
تمور. [ت ِ ] (اِخ ) رجوع به امیرتیمور و تاریخ گزیده شود.