تالشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
تالشی . [ ل ِ ] (اِخ ) حسن بن حسین تبریزی مدرس شافعی ملقب به حسام الدین و معروف به تالشی . وی در تبریز متولد شد و بسال ٩٦٤ هَ . ق . در قسطنطنیه درگذشت . از اوست : بحرالافکار، حاشیه ای بر الخیالی، خصال السلف فی آداب السلف والخلف که به آداب التالشی معروف است . شرح قصیده ٔ البردة. (هدیةالعارفین فی اسماءالمؤلفین ج ١ ص ٢٨٩).