بروجن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بروجن . [ ب ُ ج ِ] (اِخ ) یکی از بخش های چهارگانه ٔ شهرستان شهرکرد است . حدود آن عبارتست از: از شمال به بخش حومه ٔ شهرکردو دهستان آیدغمش، از جنوب به دهستان خانمیرزا، از مشرق به بخش سمیرم بالا و دهستان سمیرم پائین شهرستان شهرضا، از مغرب به دهستان پشت کوه و دهستان میزاج . این بخش در منطقه ٔ کوهستانی قرار گرفته، هوای تابستان آن معتدل و زمستان آن بسیار سرد میباشد. این بخش از دو دهستان و ٥٧ آبادی تشکیل شده که عبارتند از: ١- دهستان گندمان که مشتمل بر ٣٧ آبادی و دارای ٣٢٩٦٢ تن سکنه است . ٢- دهستان کیار مشتمل بر ٢٠ آبادی با ٢١٤٤٤ تن سکنه . محصول عمده ٔ بخش : غلات، حبوب، کتیرا، انگور، سیب و زردآلو. (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ١٠).
بروجن . [ ب ُ ج ِ ] (اِخ ) قصبه ٔ مرکز بخش بروجن شهرستان شهرکرد است . این قصبه در جلگه ای که از اطراف به کوههای مرتفع محاطاست واقع شده و آب مشروب و زراعتی آن از چشمه و قنات تأمین میشود. سکنه ٔ آن ٩٣٨٣ تن است . محصول آنجا غلات و حبوب می باشد. (از فرهنگجغرافیایی ایران ج ١٠).