برزگاو/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومبرزگاو. [ ب َ ] (اِ مرکب ) ورزگاو. گاو مخصوص زراعت و شخم . گاوی که جفت کرده شخم کنند.واژه قبلی: برزکوهواژه بعدی: برزگر