برجستگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برجستگی . [ ب َ ج َ ت َ / ت ِ ] (حامص مرکب ). برجسته بودن . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ جهندگی . (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) بلندی . (فرهنگ فارسی معین ). ♦ برجستگی های بدن ؛ نقاطی از بدن که برجسته نماید مانند پستان . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ طاول و بثره و جوشش . (ناظم الاطباء).