برجسته

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

برجسته . [ ب َ ج َ ت َ /ت ِ ] (ن مف مرکب ) با افراز برآمده . (ناظم الاطباء). ◄ جسته و جهیده . ◄ چست و چالاک .(فرهنگ فارسی معین ). ◄ مناسب و لایق . (ناظم الاطباء). خوب و پسندیده و ممتاز و عالی . (فرهنگ فارسی معین ). باموقع. (ناظم الاطباء). ◄ شخص معروف و بزرگ . ج، برجستگان . (فرهنگ فارسی معین ).

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

سرآمد، عالی، عمده، فحل، شاخص، مبرز، متشخص، متمایز، مشخص، ممتاز، مهم چشمگیر، نمایان برآمده، محدب