بجا آمدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجا آمدن . [ ب ِ م َ دَ ] (مص مرکب ) برآورده شدن . برآمدن . ◄ قرارگرفتن . آرام یافتن . بر جای قرار یافتن : بجاآمدند آن سپاه مهان شدند آفرین خوان به شاه جهان . فردوسی . و رجوع به جا و بجای آمدن شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بجا آمدن . [ ب ِ م َ دَ ] (مص مرکب ) برآورده شدن . برآمدن . ◄ قرارگرفتن . آرام یافتن . بر جای قرار یافتن : بجاآمدند آن سپاه مهان شدند آفرین خوان به شاه جهان . فردوسی . و رجوع به جا و بجای آمدن شود.