اکذوبه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اُ بِ) [ ع. اکذبة ] (اِ.) دروغ، سخن بی پایه. ج. اکاذیب.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اُ بِ) [ ع. اکذبه ] (اِ.) دروغ، سخن بی پایه. ج. اکاذیب.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکذوبة. [ اُ ب َ ] (ع اِ) دروغ . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). کذب . دروغ . ج، اکاذیب . (از اقرب الموارد) (یادداشت مؤلف ). دروغ . سخن دروغ . سخن بی پایه [ غیرمتداول ]. ج، اکاذیب . (فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به اکاذیب شود.