اکذب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ ذَ) [ ع. ] (ص تف.) کاذب تر، دروغگوتر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اَ ذَ) [ ع. ] (ص تف.) کاذب تر، دروغگوتر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اکذب . [ اَ ذَ ] (ع ن تف ) دروغگوتر. (ناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). دروغگوتر: ♦ امثال : اکذب من اخیذالدیلم . اکذب من الاخیذالصبحان . اکذب من اسیرالسند . اکذب من جحینه . اکذب من السالیه اکذب من سجاح . اکذب من شیخ الغریب . اکذب من صبی . اکذب من صنع . اکذب من فاخته . اکذب من قیس بن عاصم . اکذب من المهلب . اکذب من یلمع . اکذب من مجرب . (یادداشت مؤلف ). کاذب تر. ◄ دروغ تر. امین : احسن الشعر امینه و اعذبه اکذبه . (یادداشت مؤلف ) : احسن الشعر اکذبه . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٢٢٢). در شعر مپیچ و در فن او چون اکذب اوست احسن او. نظامی .