انصاف جونپوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انصاف جونپوری . [ اِ ] (اِخ ) شیخ یحیی مرید شاه خوب اﷲآبادی گوشه نشین و ریاضت کش و شاعر بود. از اوست : از مذهبم مپرس نه مؤمن نه کافرم من رسم این دیار ندانم مسافرم . (از تذکره ٔ روز روشن چ تهران ص ٨٩ و الذریعة قسم ١ از جزء ٩ ص ١٠٨).