انصاف خراسانی

انصاف خراسانی . [ اِف ِ خ ُ ] (اِخ ) محمد ابراهیم (یا محمد مقیم ) شاعر و اصلش از خراسان و نشوونمایش در هند (پنجاب ) بوده و در اوائل قرن دوازدهم بجوانی درگذشته است . از اوست : مظهر ظلمت نباشد جز غبار هستیم می کند روی زمین آیینه داری سایه را. (از الذریعة قسم ١ از جزء ٩ ص ١٠٨ و تذکره ٔ صبح گلشن چ هند ص ٤٥). و رجوع به الذریعة و فرهنگ سخنوران شود.