اندرخوردن

اندرخوردن . [ اَ دَ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) سزاوار گشتن . مناسب بودن . شایسته بودن . (ازناظم الاطباء) (فرهنگ فارسی معین ). لایق شدن . مستحق شدن . روا بودن . پسندیده بودن . سزاوار بودن . (از ناظم الاطباء). لایق بودن . (فرهنگ فارسی معین ) : گرزم بد آهوش گفت از خرد نباید جز آن چیز کاندرخورد. دقیقی . بجز رای و دانش چه اندرخورد پسر را که چونان پدر پرورد. فردوسی . بدو گفت کای مهتر پرخرد چنین گفته از تو کی اندرخورد. فردوسی . از او هرچه اندرخورد با خرد دگر بر ره رمز و معنی برد. فردوسی . بدانگه که می چیره شد بر خرد کجا خواب و آسایش اندرخورد. فردوسی . چنین گفت کز رای مرد خرد ره باده ساری نه اندرخورد. اسدی . بهر خاشه ای خویشتن پرورد بجز خاشه وی را چه اندرخورد. اسدی . تلخ با شیرین کجا اندرخورد. مولوی .