انبتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
انبتار. [ اِم ْ ب ِ ] (ع مص ) بریده و ناتمام شدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). بریده شدن . (تاج المصادر بیهقی ). انقطاع . (از اقرب الموارد). ◄ بی فرزند گشتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). منبتر فی اولاد از آنست . ◄ دویدن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).