امیرخسرو دهلوی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۱۲۴۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چو خواهم با تو حال خود بگویم، جا نمییابم وگر پیدا کنم جای ترا، تنها نمییابم به جان و دل ترا جویم، اگر ناگاه پیش آیی ز شادی دست و پا گم میکنم خود را نمییابم تعالی الله، چه گلزاری ست حسن عالم افروزت که گل در باغ خوبی چون رخت زیبا نمییابم ندارد هیچ پروایی به حال زار مسکینان کسی را از بتان مثل تو بیپروا نمییابم به کویت عاشقان مستند، اما در ره عشقت بسان خسرو دیوانه شیدا نمییابم