امیر معزی | رباعیات | شماره ۴۲

در راه نساای ملک پاک سرشت جز سنگ ندیدم به دل سبزه و کشت دوزخ دره‌ای گذاشتم ناخوش و زشت چون پیش تو آمدم رسیدم به بهشت