اموه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اموه . [ اَ م ِ وَ ] (اِخ ) بعضی گفته اند نام شهریست، و علقمةبن عبید و مالک بن سبیع از آن شهرند، و نسبت بدان اَمَوی است . (یادداشت مؤلف ).
اموه . [ اَ وَه ْ ] (ع ن تف ) آب بسیارتر. (منتهی الارب ). آب دارتر و پرآب تر. (ناظم الاطباء).