افیونگر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افیونگر. [ اَف ْ گ َ ] (ص مرکب ) افیون ساز. درست کننده ٔ افیون : اینت افیونگر است و آنت شکرگر هر دو به خاک اندرون برابر و مقرون . ناصرخسرو.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افیونگر. [ اَف ْ گ َ ] (ص مرکب ) افیون ساز. درست کننده ٔ افیون : اینت افیونگر است و آنت شکرگر هر دو به خاک اندرون برابر و مقرون . ناصرخسرو.