اطیبان

اطیبان . [ اَطْ ی َ ] (ع اِ) خواب و نکاح . (السامی فی الاسامی ). خواب و نکاح و گویند: خوردن و نکاح . (مهذب الاسماء). اکل و جماع یا دهن و فرج یا پیه و جوانی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). خوردن و جماع کردن یا دهن و عورت یا پیه و جوانی است . (ترجمه ٔقاموس ). اکل و نکاح از ابن اعرابی و عبارت : ذهب اطیباه را بدین معنی تفسیر کرده اند و بگفته ٔ ابن سکیت خواب و نکاح است و آن را در المزهر نقل کرده است . یا اطیبان دهن و فرج یا شحم و شباب است و گویند رطب و خزیر است و دو معنی اخیر از شرح مواهب است . (از تاج العروس ). اکل و زواج . گویند: ذهب الاطیبان و بقی الاخبثان ؛ یعنی ضرطه و سرفه . (از اقرب الموارد). اکل و نکاح یا خواب و نکاح یا شمم و شباب یا شیر و خرما یا جز اینها. (از متن اللغة).