احتان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتان . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حتن . قرینان . همتایان . همسران .
احتان . [ اِ ] (ع مص ) تیرهای کسی در یک جا افتادن : احتان رجل ؛ افتادن تیرهای مرد در یک جا. (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتان . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حتن . قرینان . همتایان . همسران .
احتان . [ اِ ] (ع مص ) تیرهای کسی در یک جا افتادن : احتان رجل ؛ افتادن تیرهای مرد در یک جا. (منتهی الارب ).