احتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتار. [ اِ ] (ع مص ) محکم کردن . ◄ استوار بستن گره . (منتهی الارب ). گره محکم کردن . (تاج المصادر). ◄ طعام خورانیدن . ◄ اندک دادن یا دادن مطلق . (منتهی الارب ).
احتار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حُترة. (منتهی الارب ).