ابن حمدیس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن حمدیس . [ اِ ن ُ ح َ ] (اِخ ) ابومحمد عبدالجباربن ابی بکر (٤٤٧-٥٢٧ هَ .ق .). شاعر عرب . در سرقوسه (سیراکوز) واقع در جزیره ٔ صقلیه (سیسیل ) متولد شد و از آغاز کودکی شعر میسرود. هنگام تسلط نرماندیها بر جزیره ٔ صقلیه او به اندلس گریخت و در اشبیلیه در دربار معتمدبن عباد بسر میبرد. چندی نیز در مهدیه و بجایه بود و در بجایه یا جزیره ٔ میورقه رحلت کرد. علاوه بر دیوان شعر، کتاب تاریخ جزیرةالخضراء از اوست .