ابن حمدون

ابن حمدون . [ اِ ن ُ ح َ ] (اِخ ) بهاءالدین ابوالمعالی محمدبن حسن، ملقب به کافی الکفاة (٤٩٥-٥٦٢ هَ .ق .). از علمای لغت . در زمان خلفای بنی عباس متصدی مناصب خطیر بوده . در آخر مستنجد خلیفه بر او خشم گرفت و وی رابزندان افکند و او در همان حبس درگذشت . وی عالمی لغوی است و مجموعه ای به نام التذکره تألیف کرده است .