ابن جبیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن جبیر. [ اِ ن ُ ج ُ ب َ ] (اِخ )ابوالحسن محمدبن احمد کنانی . رحاله ٔ عرب . مولد ٥٤٠ هَ .ق . در بلنسیه . او درشاطبه فقه آموخت و سه بار بمشرق مسافرت کرد. و علاوه بر زیارت خانه و بلادی که در راه مکه است مدینه و کوفه و بغداد و موصل و حلب و دمشق را بدید و از عکا به صقلیه (سیسیل ) و قرطاجنه رفت و در سفر اخیر باسکندریه به سال ٦١٤ درگذشت . شرح مسافرتهای او خاصه آنچه راجع به صقلیه است از اهم و انفع مؤلَّفات عرب است در جغرافیای این جزیره .