ابن جبرول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن جبرول . [ اِ ن ُ ج ِ ] (اِخ ) عالم اندلسی یهودی . از مردم مالَقه . در قرن یازدهم میلادی میزیسته . دو کتاب ینبوع الحیوة و ینبوع الحکمه ٔاو از عربی بلاتینی ترجمه شده و مدتها در اروپا مرجعفلاسفه بوده ولی نزد علمای اسلام شهرتی پیدا نکرده است . و نام او سلیمان بن جبرول است از یهود اسپانیا. مولد او به سال ٤١١ هَ .ق . و در حدود ٤٣٦ در سرقسطه میزیسته و٤٦٢ وفات کرده است . بر تورات تفسیری مؤوّل نوشته و اساس فلسفه ٔ او نوعی از وحدت وجود است مقتبس از شروح ارسطو. کتاب ینبوع الحیوة حاوی طریقه ٔ اوست .