ابن جراح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن جراح . [ اِ ن ُ ج َرْ را ] (اِخ ) کنیت دو برادر از رجال دولت عباسی : ١ - علی بن عیسی بن داود. (رجوع به ابوالحسن علی بن عیسی بن داود شود). او از سال ٣٠٠ هَ .ق . تا چهار سال وزارت خلیفه داشت و در آن مدت بجرح و تعدیل خراج و ارتفاعات پرداخت لکن بعلت تقلیل صلات و مشاهرات، سپاهیان بدشمنی او برخاستند و ازاینرو در سال ٣٠٤ معزول و محبوس گشت . در ٣٠٨ خلیفه باز او را بقبول منصب وزارت خواند و او نپذیرفت . و در ٣١١ و ٣١٢ گرفتار حبس و نفی گردید. و کرت دیگر به سال ٣١٤ بمقام وزارت ارتقا یافت و دو سال وزارت راندو در ٣١٦ مستعفی شد. پس از آن دو بار الراضی باﷲ منصب پیشین او را بدو دادن خواست و او امتناع ورزید. ٢- عبدالرحمن بن عیسی . او در خلافت راضی به سال ٣٢٤ هَ.ق . سه ماه وزیر بود و آنگاه که برادر او علی را بازداشتند او را نیز محبوس و مصادره کردند. باز در عهد متقی بی نام وزارت متصدی همه ٔ اعمال دیوانی بود.