یک دری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یک دری . [ ی َ / ی ِ دَ ] (ص نسبی )یک دره . یک در. صفت اطاقی که یک در دارد : خسروا جانم نژند و تنگدل دارد همی زیستن در بینوایی بودن اندر یک دری . ازرقی هروی . و رجوع به یک در و یک دره شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی