یورتمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یورتمه . [ م َ / م ِ ] (ترکی، اِ) نوعی از رفتار اسب (ظاهراً از یورمق یا یورتمق ترکی به معنی اعیاء و خسته کردن ) . (یادداشت مرحوم دهخدا). یرتمه . چهارنعل رفتن اسب . (ناظم الاطباء). از مصطلحات اسب تازان باشد. (آنندراج ). نوعی راه رفتن اسب که آن را یرغه نیز گویند. (فرهنگ لغات عامیانه ). و رجوع به یرتمه شود. - یورتمه آمدن ؛ چهارنعل آمدن . (ناظم الاطباء). - یورتمه رفتن ؛ چهارنعل دویدن . (ناظم الاطباء). - ◄ اسب را به شتاب به نوع یورتمه بردن . ◄ رفتار به شتاب .