ینگجه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ینگجه . [ ی ِ گ ِ ج َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان زنجان، واقع در ٢٤٠٠٠گزی شمال باختری زنجان، کنار راه تبریز، با ١١٥٥ تن سکنه . آب آن از قنات و چشمه است و بدانجا اتومبیل می توان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٢).
ینگجه . [ ی ِ گ ِ ج َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عباسی بخش بستان آباد شهرستان تبریز، واقع در ٢٤هزارگزی جنوب خاوری بستان آباد، با ٤٢٢ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
ینگجه . [ ی ِ گ ِ ج َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان ینگجه ٔ بخش مرکزی شهرستان سراب، واقع در ٤هزارگزی شوسه ٔ سراب به تبریز، با ١٤٣ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).