ینالتکین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ینالتکین . [ ی َ ت َ ] (ترکی، اِ مرکب ) ولیعهد جبویه . (مفاتیح ). عنوان جانشینان بعضی از ملوک ترک بوده است . (تاریخ بیهقی چ فیاض ذیل ص ٢٦٧). رجوع به ینال شود.
ینالتکین . [ ی َ ت َ ] (اِخ ) احمد ینالتکین، از درباریان سلسله ٔ غزنوی بود. و رجوع به احمد ینالتکین شود.