یلملم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یلملم . [ ی َ ل َ ل َ ] (اِخ ) کوهی است بر دو منزل از مکه ٔ معظمه و آن میقات اهل یمن است در حج، و آن را الملم و یرمرم نیز خوانند. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). جایی است در دو شب راه از مکه و این میقات اهل یمن است . (از معجم البلدان ). نام وادی یا موضعی است که اهل حرم در آنجا احرام بندند. (آنندراج ). لغتی است در الملم، و آن میقات اهل یمن است . (از تاج العروس ).