یسن

یسن . [ ی َ ن َ] (اِخ ) یسنا. نام یکی از کتابهای اوستا. (یادداشت مؤلف ). یسنا. (یشتها ج ١ ص ٦٢٦). رجوع به یسنا شود.

یسن . [ یاسین ] (اِخ ) مخفف یاسین . رجوع به یاسین و یس شود.

یسن . [ ی َس َ ] (ع مص ) برگردیدن آب چاه از رنگ و بوی . (از منتهی الارب ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ درآمدن مرد در چاه و از بوی گند چاه مدهوش شدن و غش کردن . (ناظم الاطباء). به چاه درآمدن . (از تاج العروس ).