یسنا

یسنا. [ ی َ ] (اِخ ) نام جزء مهم اوستاست و این کلمه به معنی ستایش و حمد و جشن می آید و آن شامل هفتاد و دو فصل است . (یادداشت مؤلف ). در اوستایی یسنه [ همریشه ٔ «یشت » ] به معنی پرستش و ستایش و نماز و جشن است . یسنا بخشی است از اجزای پنجگانه ٔ اوستا و مخصوصاً هنگام مراسم مذهبی سروده می شود و آن شامل ٧٢ فصل است و هر فصل آن را یک هائیتی (امروز«ها» و «هات ») گویند و به مناسبت ٧٢ های یسناست که کشتی (= کستی ) یعنی بندی که زرتشتیان سه بار به دور کمر می پیچینداز ٧٢ نخ پشم سفید بافته می شود. پارسیان یسنا را به دو قسمت بزرگ تقسیم می کنند: نخست از یسنای ١ تا یسنای ٢٧. دوم از یسنای ٢٨ تا پایان . از این ٧٢ فصل ١٧فصل (هائیتی ) گاتها را که قدیمترین قسمت اوستا بشمار می رود، تشکیل می دهند. (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).