یزدی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یزدی . [ ی َ ] (اِخ ) سید علی آقا طباطبائی در سال ١٣٥٠ هَ . ق . فوت کرد. از تألیفات او«وسائل مظفری » است که به طبع رسیده است . وی در مقبره ٔ شیخ ابوالفتوح در حضرت عبدالعظیم مدفون می باشد.
یزدی . [ ی َ] (اِخ ) سید محمدباقربن سید مرتضی حسنی حسینی طباطبائی یزدی، از علمای امامیه ٔ قرن سیزدهم هَ . ق . بود.از تألیفات اوست : ١- حل العقول لعقد الفحول فی علم الاصول . ٢- وسیلة الوسائل فی شرح الرسائل . سید در سال ١٢٩٨ هَ . ق . درگذشت . (از ریحانة الادب ج ٤ ص ٣٣٤).
یزدی . [ ی َ ] (اِخ ) ملا عبداﷲبن شهاب الدین حسین یزدی شاه آبادی ملقب به نجم الدین، از فحول فقها و علمای شیعه و جامع علوم معقول و منقول واز اساتید شیخ بهایی بود. از تألیفات اوست : ١- التجارة الرابحة فی تفسیر سورة الفاتحة. ٢- حاشیه ٔ استبصار. ٣- حاشیه ٔ تهذیب المنطق، که بارها چاپ شده و کتاب درسی است (به عربی ). ٤- حاشیه ٔ تهذیب المنطق، که چاپ نشده و نسخه اش در کتابخانه ٔ آستان قدس موجود است (به عربی ). ٥- حاشیه ٔ تهذیب المنطق (به فارسی ). ٦- حاشیه ٔ شرح شمسیه ٔ قطبی . ٧- حاشیه ٔ مختصر (تفتازانی ). ٨- حاشیه ٔ مطول . ٩- الدرة السنیة فی شرح الرسالة الالفیة. ١٠- شرح قواعد در فقه . وفات وی به سال ٩٨١ هَ. ق . در عراق عرب بود. (از ریحانة الادب ج ٤ ص ٣٣٤).