یزدگردی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یزدگردی . [ ی َ گ ِ ] (ص نسبی ) منسوب به یزدگرد که نام چندتن از پادشاهان ساسانی بود. (یادداشت مؤلف ). ◄ یزدجردی : ماههای یزدگردی . (یادداشت مؤلف ). - تاریخ یزدگردی ؛ ایرانیان پیش از اسلام، جلوس هر پادشاه را مبداء تاریخ قرار می دادند و چون دیگری به جای او می نشست باز مبداء تغییر میکرد و چون یزدگرد سوم آخرین پادشاه ساسانی است جلوس او را (٦٣٢ م . / ١١ هَ . ق .) مبداء تاریخ گرفته اند که یازده سال در آغاز با سال هجری فرق داشته است ولی چون سال یزدگردی شمسی و سال هَ . ق . بوده است هر سال یازده روز و هر سی و سه سال یک سال این دو مبداء از هم بیشتر فاصله می گیرند. چنانکه در تاریخ زیرین از کتاب ظفرنامه می بینیم : ز هجرت شده هفتصد و سی و پنج بر از رنج این نامه ام بود گنج ز شه یزدگردی دو بر هفتصد فزون گشته شد رهنمایم خرد کتاب ظفرنامه کردم تمام ز ما بر پیمبر درود و سلام . (از التفهیم ص ٢٣٧ و ظفرنامه ٔ حمداﷲ مستوفی به نقل احوال و اشعار رودکی ج ٣ ص ١١٢٧). و رجوع به تاریخ یزدگردی در همین لغت نامه شود.