یزدانیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یزدانیار. [ ی َ دان ْ ] (اِخ ) ابوبکر حسین بن علی یزدانیار ارموی (متوفی درسال ٣٣٣ هَ . ق .) از مشاهیر صوفیه بوده است ولی طریقه ٔ مخصوص بخود در تصوف داشته است و بعضی از مشایخ مانند شبلی و غیره منکر او بوده اند و او نیز بعضی از مشایخ عراق و سخنان آنان را انکار می کرده است . جامی در نفحات الانس پاره ای از سخنان او را نقل کرده است .