فرهنگ لغت

یرقوع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

یرقوع . [ ی َ ] (ع ص ) گرسنگی سخت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (مهذب الاسماء) (ناظم الاطباء). بَرقوع . بُرقوع .سخت : جوع یرقوع ؛ گرسنگی سخت . (یادداشت مؤلف ). و رجوع به برقوع شود. ◄ سخت گرسنه . (دهار).

معنی یرقوع | فرهنگ لغت