یرغا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یرغا. [ ی ُ ] (ترکی، ص ) راهوار و تیزرو. (غیاث ) (آنندراج ). یرغه : سکسکانید از دمم یرغا شوید تا یواش و مرکب سلطان بوید. مولوی . و رجوع به یرغه شود. ◄ (اِ) نوعی حرکت اسب و آن نرم تر و زیباتر از یرتمه است . یرتمه . ◄ به معنی یلغار نیز نوشته اند. (غیاث ) (آنندراج ).