گیهان دیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیهان دیده . [ گ َ / گ ِ دی دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) جهاندیده . کیهان دیده . جهان گشته . که گرد جهان گشته باشد. که سیر و سیاحت آفاق کرده باشد. بکنایه کسی که سرد و گرم زندگی دیده و شیرین و تلخ دهر را چشیده باشد. کارآزموده و مجرب : گناه آید ز گیهان دیده پیران خطا آید ز داننده دبیران . (ویس و رامین ).